DAG 4, 5 en 6

DAG VIER: Stijf, stijf en nog eens stijf

Zoals de vorige dagen is het weer hetzelfde op de vierde dag: ’s morgens met over het hele lichaam stijfheid (!) en de routine ‘eten – trainen – slapen’. De verkoudheid bij Danny begint stilletjes aan goed te verdwijnen en mag hij zijn gewoonte van theedrinken opgeven en een koffietje nemen. En ja, je raadt het al, na het ontbijt meteen naar het strand en enkele uren trainen. Goed warmlopen, balletjes slaan en stretchen geeft ons weeral hetzelfde gevolg: spieren komen in orde en we zijn weer fris wakker. Die voormiddag speelden we dan tegen twee erg lange speler die op het hoogste niveau zaalvolleybal in Spanje spelen (bij de club Murcia). Wij hebben de wedstrijden natuurlijk verloren maar we waren zeker heel goed bezig. Volgens onze trainer Martin maakten we veel progressie, en dat mag/moet ook na 3 volle dagen hard getraind te hebben. Wij probeerden tijdens de wedstrijden de opslag zuiver te houden, de ballen goed op te vangen en te passen, en natuurlijk de aanval correct uitvoeren: dus, fouten vermijden. Martin heeft voor zichzelf een foutentabel opgemaakt waarbij hij streepjes trekt bij de verschillende technieken zoals opslag, receptie, pass, verdediging en aanval bijhoudt om te zien wat onze zwakke punten zijn. Dat gebeurde ook tijdens het tornooi van dag 3. Zo konden wij zien wat onze zwakke en sterke punten zijn en concentreren we tijdens de volgende trainingen ook meer op de zwakke puntjes. In de namiddag hebben we weer enkele uren moeten trainen en het was heel zwaar geweest met het gevolg dat we op het eind gewoon op het zand blijven liggen met de gedachte: dag vier is voorbij!

DAG VIJF: RUSTDAG

Eerder hadden we afgesproken dat we één rustdag zouden hebben tijdens onze stage. Omdat het een beetje duidelijk was dat wij erg vermoeid waren de avond ervoor, besloten we het vandaag rustig te houden. In de voormiddag gingen we met Martin en zijn schoonvader naar het strand om strandtennis te spelen wat nieuw was voor ons. In het begin was het echt even zoeken van hoe we het moeten spelen en na een tijdje vlot het goed. Het was heel plezant geweest en we speelden verschillende wedstrijdjes: wij tegen Martin en zijn schoonvader. In de namiddag zijn we dan ongeveer 2 uren gaan mountainbiken door het prachtige landschap van Alicante: bergjes op was ok maar bergjes af was nog veel leuker! ’s Avonds bleven we gewoon in ons verblijf en speelden we petanque. Ja, het was een ontspannende en sportieve dag geweest en we gingen dan weer naar bed om ons uit te rusten voor de volgende, de laatste, dag.

DAG ZES: de gespierde mannen

Ja, gedurende de afgelopen dagen hebben we nogal veel gezweet en werden onze spieren ook een beetje versterkt J Maar met gespierde mannen bedoelen we wel onze tegenstanders tijdens de voormiddag van dag 6. Pablo, met een opvallend six-pack op zijn buikje (foto komt nog J), en zijne maat mochten tegen ons enkele wedstrijden spelen. Ook hier heeft Martin zijn foutentabel meegebracht en deden we ons enorm best om tegen hen te spelen. Ze spelen op een erg hoog niveau en trainen ze altijd op het strand als ze de kans daartoe hebben. Wij hebben duidelijk voor dit wedstrijd alles gegeven en 200% gespeeld. Progressie is duidelijk te zien en het foutenaantal vermindert telkens maar de aanval kon nog beter. De laatste wedstrijd hebben wij nipt verloren van hen, 21-19, en toen was het meer dan genoeg voor ons want we konden echt niet meer spelen: zo bekaf dat we waren.

In de namiddag gingen we nogmaals trainen (we aten die middag frieten want de kokkin dacht even dat we niet meer trainden J). Maar enfin, het was de laatste trainingsessie op het strand en we begonnen met één-tegen-één wedstrijd te spelen. We konden eigenlijk niet zo goed meer en vooral voor Danny werd het lastig want hij had in voormiddag heel veel verdedigingswerk moeten uitvoeren en is hij veel energie kwijtgeraakt. Na de korte training speelden we een wedstrijdje tegen onze trainer en een Spanjaard. Het werd te veel: benen doen lopen ging niet meer, reflexen waren te traag bij verdediging en het was duidelijk dat het genoeg was en genoeg is genoeg.

In de afgelopen 6 dagen hadden we meer dan 30 uren getraind en wedstrijden gespeeld. Het was zeer zwaar geweest maar absoluut leerrijk. Wij zeker en vast dankbaar om dit kans te mogen krijgen om beter te kunnen spelen! De volgende dag moest Danny reeds rond 5u opstaan om zijn vliegtuig te nemen naar Helsinki, via Madrid, en dan nog met de bus naar Jyväskylä. Kristof vloog dan ’s avonds richting Maastricht. Tijdens onze rit naar huis waren de spieren goed stijf en was het nogal lastig reizen. Kristof zijn knieën waren opgezwollen en bij onze thuiskomst: een week GEEN sport.

En de foto’s, we hebben eigenlijk niet veel foto’s gemaakt omdat wij gene toerist uithangen in Alicante maar er werden wel enkele foto’s getrokken en die proberen we binnenkort op dit blog te zetten.