Zoals gisteren stonden we vroeg op en namen we een stevige ontbijt. Kristof zag er toen goed rood uit en Danny had zijn hoestbui en neusvalling nog altijd. Na de eerste zware training de dag ervoor waren onze spieren goed stijf en we vreesden even of we nog altijd kunnen spelen die dag. Goed, in de voormiddag reeds om 09.00 trainden we samen met de Spaanse meisjes tegen wie we gespeeld hadden. Tijdens het eerste deel gaf Martin de training en voor het tweede deel nam de trainer (een Argentijn) van de meisjes de verantwoordelijkheid. Daarna speelden we nog enkele stevige wedstrijdjes en net als de dag ervoor: het werd niet gemakkelijk want ze speelden echter erg goed! En ja, de stijfheid, die was gewoon verdwenen bij het begin van de training want we moesten als opwarming altijd eerst een eindje lopen op het strand. Nadien een goede opwarming per twee door ballen ‘hard’ naar elkaar te gooien, enkele aanvallen te doen en opvangen. Dus, advies om stijfheid kwijt te krijgen is: een stevige opwarming en goed ertegenaan trainen bij het BEGIN. Nadien komt alles lekker los. Rond 12.30 (ja, ongeveer 3 uren en 30 minuten getraind en gezweet) keerden we terug naar ons verblijf (10 minuutjes rijden van het strand) om een lekkere hete douche te nemen en kregen we een stevige maaltijd bereid door Silvie en haar moeder. En ELKE dag kregen we iets lekkers voorgeschoteld!
Na het lekkere maaltijd en goede rust moesten we ons om 16.00 weer klaarmaken voor de volgende training op het strand. Normaal zouden we die namiddag trainen tot 19.30 maar toen de avond naderde (het was de hele dag mooi weer, wind en hier en daar bewolkt) zagen we donkere wolken met het resultaat: HARDE (stort)REGEN. Noodgedwongen moesten we onze training stopzetten om 18.45 en reden we naar het verblijf. Met een erg grote honger aten we enorm veel die avond (boterhammen en fruit) maar met strandvolleybal was het nog lang niet gedaan: Martin gaf ons nog een uurtje ‘theoretische’ les waarbij hij alles rustig uitlegde (vooral tactiek – positiespel) met pen en papier, tactiek voor tactiek, zodat we het allemaal in ons kop steken en het ook blijven onthouden voor de volgende dagen!
En ja, leven als een prof … Ooit zagen we een documentaire over de nationale voetbalploeg van Ghana waarbij de trainer en de spelers werden geïnterviewd. De trainer zei gewoon: “willen die spelers op hoog niveau spelen, dan moet je gewoon slapen, eten en trainen. Hij herhaalde dat meermaals: slapen – eten – trainen, slapen – eten – trainen, … Ja, dat deden we ook de voorbije twee dagen en eerlijk gezegd vonden we het echt leuk om dat gevoel te mogen meemaken van hoe de professionals in de sportwereld hun leven leiden als ze de top in de sportwereld willen halen (ok, wij geven geen interviews J). Na twee dagen vroegen we ons ook af of we het einde van de week zouden halen want we kropen die avond dan ook doodmoe in bed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten